Określania zakresu uszkodzenia cewki
Proces określania zakresu uszkodzenia cewki rozpoczyna się od dokładnej inspekcji wizualnej. Cały profil jest sprawdzany pod kątem oznak korozji. Typową niebiesko-zieloną patynę można zaobserwować w obszarach bezpośrednio narażonych na wycieki wody chłodzącej lub w obszarach narażonych na wilgoć z powietrza. Pod względem chemicznym składa się ona z brochantytu lub antlerytu. Średnica cewki i jej ewentualna niewspółosiowość są rejestrowane i porównywane z rysunkiem cewki. Oceniany jest ogólny stan profilu miedzianego, w tym jego umieszczenie w bocznikach oraz epoksydowej warstwie wzmacniającej. Ocena cewki obejmuje również sprawdzenie regularnego rozstawu podkładek rozprężnych, które określają rozstaw gwintów.
Test ciśnieniowy
Głównym narzędziem do określania stopnia uszkodzenia cewki jest test ciśnieniowy. Cewka jest podłączana do wody i pozostawiana pod ciśnieniem około 8 barów na 24 godziny. Standardowe ciśnienie robocze cewki wynosi około 2-5 barów. Wystawienie cewki na działanie ciśnienia dwukrotnie wyższego niż ciśnienie robocze ujawni wszelkie słabe punkty i wszelkie potencjalne wycieki, które normalnie stałyby się widoczne dopiero po dłuższym okresie pracy cewki.
Test przepływu cewki informuje nas, czy wewnątrz profilu znajdują się przeszkody hydrauliczne w postaci różnych nieciągłości lub wgnieceń, których nie można wykryć podczas kontroli wzrokowej. Profil cewki wolny od przeszkód hydraulicznych jest kluczowy, zwłaszcza w przypadku chłodzenia awaryjnego gdy natężenie przepływu gwarantuje jedynie, że cewka nie ulegnie przepaleniu.
Oferta
